Reis Portugal, Santa Cruz Beja/Algarve Dag 22

Vanmorgen toch wel vroeg wakker geworden, na maar kort geslapen te hebben, en niet al te best. We hebben nog even gedouched, en ontbeten. Ja, dit keer hadden we een ontbijt en dat is wel handig. 

Dat is het Hotel waar we in zaten, onze kamer, badkamertje, ontbijtzaal en vandaar uit het uitzicht op de straat. Ben alleen vergeten om van de buitenkant nog foto's te maken.

https://www.hotel-lapergola-capbreton.com/

Daar hebben we geslapen, met een hele vriendelijke behulpzame eigenaar, die de vorige avond echt wel geduld moest hebben omdat we echt laat aan kwamen.

Kwam meteen tevoorschijn toen we de ontbijtzaal binnen kwamen. Echt een heel gedreven man. Hij kon pas laat slapen omdat wij nog moesten komen en dan de volgende ochtend weer vroeg op.

Het was prachtig weer, maar de zon hing nogal laag. En dus verblindend toen ik achteruit het terrein af moest. Gelukkig zagen de weggebruikers mij komen. Had er een net voorbij gelaten en begon weer waren er weer twee, door de zon was het wat moeilijk om hen te zien. Maar ze hadden geduld en lieten me eruit komen. We zaten dichtbij de oceaan en eigenlijk had ik het even willen zien. Maar reed dus duidelijk niet de goede kant op. En aangezien het de tweede monsterrit werd dan maar door gereden. Tja, je kunt dan beter toch een navigatiesysteem gebruiken lol. Al kunnen die ook wel eens mis zijn. Daar kwam ik al snel achter want ik volgde gewoon de aanwijzingen en toch reden we verkeerd en een rondje. Was wel een prachtig gebied.

Enfin we waren al snel weer op de goede weg, kwam een tankstation tegen en heb de Corsa even gevuld met benzine. Het was wel een leuk station en nu kon ik het zelf weer doen. De prijzen verschilden nogal eens qua benzinestations die ik bezocht heb op deze rit.

Toen werd de gang al snel op Bordeaux ingezet, met de hoop dat het goed zou gaan. Helaas toch één file, tot langzaam rijdend verkeer. Maar dit was niets vergeleken met wat Bordeaux twee jaar geleden deed. En nu bleek de eerste monsterrit gevolgd door een niet al te beste nacht toch even effectief hebben gehad. Ik was aan het knikkebollen, in een file..... Jaja, nou of je het nu wilt of niet, het is wel iets wat je ineens kan overvallen. Want ik wist dat ik wakker moest blijven en toch een seconde ontspannen, en ik had mijn ogen ff dicht, maar ook meteen weer open en wakker.

God heeft ons weer beschermd, daar ben, zijn wij zeer dankbaar voor. Het maffe is wel dat ik er alleen toen last van had, daar in de file. Niks gebeurd gelukkig en we reden ook al snel de file uit. Het waren twee korte files. 

Duidelijk werd dat ik er toch even uit moest, een bak koffie nuttigen. Dat duurde toch nog even, en had een flesje cola staande dus daaruit al rijdend gedronken.

Ook Frankrijk is een groot land waar je over afstanden spreekt. Uiteindelijk een benzine station met horecagelegenheid gevonden, ik koffie en een groente quiche en Hans koffie en een broodje mozzarella kaas. Eigenlijk achteraf gezien hadden we beter dan warm moeten eten.

De reis werd voortgezet met goede moed. Zoals ik al zei heb ik geen last meer gehad van knikkebollen, en daar ben ik blij mee. 

Onderweg heeft Hans ook wat foto's met mijn foon gemaakt, de zijne diende voor de podcasts en de navigatie.

 

En dan ondervonden we weer iets met het navigatiesysteem wat raar was, we waren onderweg naar Rouen, want dachten een route langs de kust te nemen. En ik volgde gewoon de instructies maar toch ging het mis. Er kwam geen herberekening waardoor je weet dat het verkeerd was, maar we hadden gewoon op een snelweg moeten zitten. Maar werd gewoon binnendoor geleid. Tja en dan kent Frankrijk ook afstanden. En hier moet je even goed kijken naar je benzinemeter, als je dan een tankstation tegenkomt vul de auto dan maar al is dat psychologisch. We kwamen wel langs pracht gebieden, we konden slecht de weg op komen van dat station af, en zelfs als we het anders wilden oplossen, lukte het ook al slecht want juist dan komt er veel verkeer langs. 

Op een gegeven moment heb ik dan de Nuvï erbij gepakt, hadden we twee systemen die werkten. Want waar bleef die snelweg toch. Echter beiden leiden ons via dezelfde weg op dat moment. Hoe dan ook, we zagen wel een prachtig stukje Frankrijk en daar geniet ik dan wel weer van. Alleen dat kost dus wel kostbare tijd. Ook hier heeft Hans wat foto's gemaakt.

Uiteindelijk werden we weer de snelweg opgeleid, en zaten we weer op de goede weg. He he. Wat er nu verkeerd gegaan was dat blijft een raadsel, of het Navigatiesysteem van Google had kuren of ik begreep het verkeerd, maar Google kwam niet met een herberekening dus dan denk je dat je goed zit, zeker als je de blauwe streep volgt.

Al met al, heeft dit kostbare tijd gekost, dus hebben we besloten de route niet meer langs de kust te doen. Ik denk dat ik bij een tankstation stond toen omdat ik even naar de wc moest. En heb even gekeken hoe of wat, maar dan zouden we via Dieppe moeten gaan, en dat zou dan ruim twee uur zijn geweest, en dan daarna langs de kust verder naar huis zou nog eens ruim vier uur geduurd hebben. En het liep al aardig tegen het einde van de middag. En we zouden toch al in het donker thuis komen, en wellicht zou het daar ook donker kunnen zijn, we hadden het leuk gevonden omdat er daar een plek zou zijn waar je Engeland ziet liggen. Moet het wel licht zijn.

Ook nu blijkt Frankrijk behoorlijke afstanden te kennen, dan denk je dat je er zo bent, maar dan heb je het mis.

Dan werd het tijd om aan het avond eten te denken. Voor mij wel goed en voor Hans. Ik heb nu net een periode dat het eten slecht gaat, heb geen honger maar moet wel wat hebben. En voordat de Corsa gaat commanderen is het beter even te stoppen.

We reden naar een Horecagelegenheid nabij een benzinestation, maar bleek het gedeelte waar je warm eten kon vinden al gesloten te zijn, best wel vroeg maar ja. Dan maar weer door.

Vonden we kilometers verder er nog eentje, maar aan de andere kant van de weg. Ook daar was de cafetaria gesloten. Toen heeft Hans maar een sandwich genomen, er zaten drie in een pakje. En ik iets met rijst en kip. 

Aangezien we binnen niet konden zitten en buiten geen bankjes dichtbij waren dan maar in de auto. Ik heb een paas happen op, zeker de kip. Maar voelde al snel dat ik vol zat. Komt al doordat ik wat slechter at maar ook we moeten verder dus gunde me niet teveel tijd. Wellicht was een sandwich voor mij ook beter geweest.

Op de een of andere manier waren ze hier met werkzaamheden bezig en was het even niet goed duidelijk hoe op de weg terug te komen. We moesten de weg weer over via het viaduct om weer op de snelweg te komen.

We kwamen op een gegeven moment over lange bruggen, die ons bekend voorkwamen van twee jaar geleden. Hans heeft weer foto's gemaakt. Vanuit de rijdende auto dus logisch dat het dashboard er ook op staat.

Jammer genoeg kon hij er niet zo goed bij om het water te fotograferen maar dit is voldoende. Dus maar weer lekker doorrijden maar. Genieten en goed opletten.

Bij Rouen gekomen maar goed opletten op de aangegeven snelheden, en liever eronder zitten. Op de heenweg hadden we in Rouen kennelijk iets verkeerd gereden ofzo, en een gebied waarin de snelheden rap op elkaar wisselden, dat je volgens het eerste bord keurig rijd maar net te snel terechtkomt in het gebied van het volgende bord, ipv 70km te rijden deed ik er helaas 79km. En een flits verscheen, en nee het was geen onweer. Dat gaat mis en dat zullen we thuis wel zien. Dus nu op de terugweg heb ik daar goed opgelet, en reden we niet in dat gebied.

In Rouen, besloot ik de Corsa nog te voeden, want zou het waarschijnlijk net niet halen tot thuis. Al konden we met de Corsa het langer doen als met de Karl. Verder rijdende kwamen we toch nog wat bergachtig gebied tegen, met wel een mooie rand.

Het was nu al tussen half acht en acht uur en zaten nog in Rouen. Dus ik plaagde Hans wat, dat hij het licht niet uit mocht doen. Het zal toch niet he. Natuurlijk werd het donker.

Een aardig tijdje door gereden, het was inmiddels donker, en had er al bijna drie uur op zitten. Had eigenlijk door willen gaan qua tijdstip thuiskomst maar merkte ook dat het voor ons beiden nodig was om even te stoppen. Merkwaardig genoeg was de Corsa dit keer stil. Af een toe mededeling dat ik voorzichtig moest zijn. Maar meer dus niet. De Nuvïechter had ons al tankstations getoond waar ik kon stoppen. Het was even goed en we waren ondertussen eindelijk in België. Op dit moment was de Nuvïhet enige navigatiesysteem wanterbleek een verschil tussen de Nuvï en Google te bestaan dus om verwarringen te voorkomen Google uitgeschakeld.

We zagen weer Nederlandse tijdschriften en konden weer Nederlands praten. We hebben een zakje chips gehaald, en dat ging er wel wat in, al hield ik nog veel over. Dat ging wel al rijdend.

Maar afstanden bleef het, en soms leek Frankrijk maar niet geëindigd te zijn. Maar we konden nu zeggen het einde kwam in zicht. Al duurde het nog anderhalf uur.

Maar in vergelijking met twee jaar geleden waren we nu om 23:54 uur thuis...ipv van 3:05 uur.

MISSION COMPLETED!

Gelukkig dankzij dat deze vakantie Bordeaux lief voor ons is geweest door weinig tot geen files te generen waren we nog net voor 24 uur thuis. Werd het heen en weer lopen om de auto leeg te halen. Uitpakken komt de volgende dag wel weer.

De reis afsluiten met een wijntje en een biertje, wijn uit de Quinta Fornalha Castro Marim, en Sagres bier uit Portugal.

Hans is al snel naar de gegaan, ik wat later, eerst maar wat acclimatiseren. De katten waren blij, al leek Paulus even beledigd te zijn. Maar kwam toen we klaar waren met spullen uit de auto te halen toch weer thuis en konden we hem even oppakken. Tabitha kwam ook even binnen. En het duurde niet lang of David kwam al pratend thuis en begon meteen te spinnen toen ik hem oppakte. Na het knuffel moment lekker weer naar buiten gelaten want die slaapt het liefst buiten of struint buiten. Torre wilde koffie en Boaz sliep.

We kunnen terug kijken op een topvakantie, en op een toplocatie. Daar willen we volgend jaar weer naar terug. 

Op de eerste dag, heb ik verteld van de kleine dingetjes dat de Corsa had. Die ik duidelijk als aanvallen van de boze had aan gemerkt. Wordt met deze twee monsterritten bevestigd, want de airco bleef gewoon normaal werken, en er kwamen geen korte vreemde foutmeldingen meer. Fit to drive....

Ben ik trots op de Corsa die de afstanden keurig heeft afgelegd, ook het zware parcour bij Rua da California dagelijks moest afleggen. Trots op mijn man, die mij wakker hield, me verzorgde tijdens het rijden. Samen met mij genoot van de prachtige omgeving. Trots op mezelf, want voorheen heb ik al wel in Portugal gereden, maar nooit bewust in het donker en zeker nietin het binnenland. Heeft deze vakantie mij geleerd dat ik dit wel degelijk kan, ook een weggetje als Rua Da California.