Reis Portugal 2024 Dag 11

Vandaag wat kater weg dan gepland, maar wilde wat cash halen en dat lukte eindelijk via een omweg. En de tank van de Karl bij laten vullen. 

Zijn we vandaag van plan om het haarspeldenbochtemenwerk te gaan aanvangen om via Capocho bij Largo Da Bica aan te komen. Jaja wel van te voren gekeken waar het ongeveer was maar tijdens de rit geen navigatie aan.

Gewoon op mijn geheugen gereden dus en dat was toch al een tijd geleden dat we die richting op zijn gegaan. 

Ik houd van dat haarspeldbochtenwerk wat hier nog erger is dan de Posbank.

Natuurlijk konden de foto's niet uit blijven.

Heerlijk, genieten dus. Geloof dat men een auto met Nederlands kenteken daar niet zo veel ziet. De dag begon grijs en wat miezer maar zoals je op de foto's ziet trok dat snel weer weg. Gelukkig maar ben hier om de zomer gegate hebben en regen en grijs zie ik in Nederland al genoeg.

We genoten van het prachtige uitzicht onderweg, zo magnifiek dat gebergte te zien en zo bijzonder we rijden er weer yes... en zelfs met de eigen auto. Die ik af en toe op zijn easytronic moest zetten. 

Het duurde wat langer dan gedacht maar ineens was daar ons doel: Largo Da Bica.

We kregen schapenvlees met aardappels en wat groente en wat drinken. Ik één cola Hans een zeven up en een biertje,  en ik eindigde met twee moten watermeloen. 25 euro.

Heerlijk gewoon. Jaren geleden toen ik voor het eerst met een huurauto mocht rijden zijn we deze gelegenheid al eens tegen gekomen. En we hadden behoefte aan een eenvoudige lunch.... we kregen drie grote schalen, één  met allerlei soort vlees, één  met salade en één met friet.  Elk de nodige drinken erbij en dat voor jawel 20 euro. Lag dubbel van het lachen, maar we hebben hem onthouden. Het menu us ten opzichte van dat wel veranderd want we kregen niet meer zoveel. 

Ik had gem via de vertaalprogramma verteld dat we hem toevallig eens tegen gekomen zijn en we het goed vonden. Dat we juist graag bij lokale horeca willen komen in plaats can daar waar het toerisme is. Zelfs een goed review gegeven te geven. De man was blij zo blij dat ik bij vertrek op elke wang een kus kreeg. 

Daarna wilde Hans weer eens naar Tavira, leuk. Dan had ik gedacht een stuk dezelfde weg terug te gaan en bij Capocho anders maar dat bleek niet zo te zijn. Dus dezelfde weg terug wat absoluut geen straf is. We kwamen oom langs een horeca gelegenheid die ons toen te koop werd aangeboden, ligt op een pracht lokatie maar wel eenzaam.

Daarna weer bij Tavira aangekomen. Heerlijk weer op ons terrasje gezeten.

We hebben genoten en via een wijnzaak weer naar huis. Kregen we toch ern sloompie voor ons. Terwijl dat niet nodig was. Op de heenweg hadden we op die lokale weg ookal drukte maar nu niet maar een sloompie.

Thuis gekomen reed er net iemand weg en konden we de Karl van de keer eens recht tegenover ons parkeren. 

Je zou het niet zeggen maar voordat we naar Portugal gingen is hij door de wasstraat geweest, nu niets van te zien en smeriger dan daarvoor. Hoezo woestijnzand... maakt niks uit. Verder genieten maar.