Reis Portugal 2024 Dag 22

Vanmorgen dan op tijd wakker geworden, na een slechte nacht slapen. Ik meende dat we vandaag niet zo lang hoefden te rijden, gezien het op de heenweg best meeviel qua tijd, van te voren beraamd. Maar niets is minder waar. Dat bleek wel.

Eerst maar lekker douchen, tijd met God houden. Pakken, en nu dan wel ontbijt om 9 uur, eerst had ik later gewild om het een keer rustig aan te doen, maar 9 uur was al gezegd. De vrouw heeft al lang moeten wachten eer we er waren.

Bleek haar man ziek te zijn, dus was het zeker een wonder dat ze zo geduldig was om te wachten. We hadden een lekkere regendouche dus was wel waard om een extra douche te nemen. Zo gedaan, en daarna alles weer pakken, wat enkel een paar tassen waren. En op naar de ontbijtruimte. Het restaurant. Het zag er echt gezellig en netjes uit. En het was een goed ontbijt, alleen voor mij weer teveel. Wel lekker fruit op en een broodje en een kwart van de croissant, grote kop koffie en een glas jus de Orange. Het was gewoon lekker, en het werd al snel tijd om door te gaan. Bij de auto gekomen, bleek ik de Nuvi vergeten te hebben weg te stoppen. Louchats is dus een veilige plaats.

Ook hier was het lekker warm weer, dus leuk om weer op pad tegaan. Besloten was om een stuk dezelfde weg terug te gaan als ik de avond ervoor gereden heb. Om de mooie omgeving te zien waar ik door gereden had weer te zien overdag. Vanuit de auto een foto genomen.

Om daarna door te gaan, op naarde laatste etappe.  Om nu al heel vroeg een file in te komen. Dus eruit en anders gereden om op een ander punt de A63 op te rijden waar het leek te rijden..........ja ja. Het duurde  iet lang en we zaten ja alweer in een file, was gisteravond te enthousiast met hé we kunnen hier doorrijden.  Bordeaux in de bocht... uiteindelijk de snelweg weer verlaten in de hoop een stuk weg binnendoor te kunnen nemen om deze weg te ontlopen...... geheel verkeerd uitkomen, dan maar tanken en ook nog een narrow escape. Dus dan toch maar weer naar de A63, want ik weet niet hoe de nuvi te zeggen, stel route samen en vermijd de snelweg. En ja hoor je kon over de daken lopen, en we waren eerder een stel wijngaardslakken op een zeer luie dag.... druk en druk en het zat vast. Dat is irritant zeg. We zijn later er weer af gegaan, met de bedoeling om een restaurant te vinden. Tja zoals we het erder opgemerkt hebben, als je iets niet nodig hebt dan wordt je doodgegooid door die dingen, in dit geval horecagelegenheden, en als je er een nodig hebt, vind je er uiteindelijk één waar je toch een stukje voor moest rijden, bleek hij dicht te zijn........

Nu waren we het zat, dan maar terug naar de A63 en het maar verduren. Wat ons wel duidelijk is, dat de Bordeaux gelijk staat aan file rijden. We dachten bij een wegrestaurant nau dan gaan we daar even heen om het wat te ontlopen..... tja zijn er dus meer die dat dachten en ,onder nergens staan en een klein plekje zou misschien kunnen maar staat er weer iemand.... dan maar terug de weg op en verder. Na de brug op de rondweg bij Bordeuax hebben we er nog wel een poos in gezeten maar o o wat een wonder eindelijk ja eindelijk konden we weer tempo maken. De nuvi gaf eerst aankomst thuis om 20.30 aan maar werd al snel rond middernacht.

Natuurlijk rijd je ook nu niet constant door, ook de Karl moet psychologisch getankt worden want we spreken hier ook over behoorlijke afstanden. Het vreemde is, dat Portugal en Spanje, op de nuvi de benzinestations en horeca tonen op de kaart, maar in Frankrijk dus niet.

Enfin we konden eindelijk een stuk vooruit maar besloten om even een pauze te nemen om wat te gebruiken en om er even uit te zijn. File rijden vergt veel van je. Die training weer aardig gehad. Onderweg zagen we verschillende nationaliteiten,  Nederland, Luxemburg, UK, Zwitserland,  Spanje en natuurlijk Frankrijk en België. 

We spreken later een Fransman die zei dat het rond Bordeaux altijd een probleem is eigenlijk. Dus of het nu met de zwarte zaterdagen te maken heeft weet ik niet, of de vakantie die Spanje en Frankrijk juist dan hebben.

Ook dit wegrestaurant druk, maar we konden er een plek krijgen maar duurde zo lang eer de vrouw ging zitten en er stond een rij achter mij. Bleek een man te wenken dat er nog 1 was dus daar maar heen gegaan. Kon de andere de eerste plek krijgen.

Hans heeft een broodje gegeten en ik wat salade. Sanitaire stop en ik even in de winkel kijken. Daarna terug naar de auto, we waren even bezorgd of die man geen persoon was die bij een bende hoorde.. Kennelijk niet dus, hij dacht dat ik hem niet gesloten had, wel dus. En er was ook niets aan de hand. Vooralsnog hebben wij dus geen last gehad van de bendes waar we van hoorden.

We konden dus weer verder, en dit keer reed het lekker door. Hier en daar een korte oponthoud, maar dat mocht geen naam hebben. Psychologisch stoppen bij tankstations was belangrijk, vanwege de afstanden. In ieder geval werd ons aankomst tijd steeds later. Ik reed door prachtig landschap, en ook nu zagen we de zon langzaam ondergaan. Één ding is duidelijk, het is prachtig om het zo te doen al hopen we wel,files te ontlopen. 

Genoten van het landschap in Frankrijk dat zeker. Maar op een gegeven moment werd het toch donker. We hadden de Nuvi wel ingesteld, maar we volgden toch de weg die we zelf wilden. De Nuvi wilde ons via Parijs hebben, nou mooi niet dus.

Al rijdend toen we nog in daglicht waren deze foto's door Hans genomen. We hebben genoten van prachtige uitzichten zolang dat kon, ook van de grote bruggen over ravijnen. Geweldig die Schepping van God. Echter we moesten verder, en de duisternis kwam gestaag. Hier en daar bij een afslag moest ik bijna stoppen omdat ik de loop van de weg niet zag, iets wat ik ook deed als ik last had van een laag hangende zon. 

We hadden besloten via Duinkerke te gaan en Calais, een voordeel was dat we dit bij nacht eens zagen hoe het eruit zag eer men naar de UK zou gaan. Het was me de weg wel om door Le Mans te rijden al was het wel de rondweg gelukkig. Ook nu weinig groot licht gebruikt en  moest me concentreren op de belijning van de wegen. Keek ik naar de benzinepeil.... oei, wat  nu. Het is voor nu nog voldoende maar het wordt almaar later, en wat vind je nog open. Opmdat moment bleek dat we nog 280m hadden te rijden, de meter stond op 240 dus dat zou krap worden. Frankrijk laat op de Nuvi niet zien waar er benzine stations waren, we kwamen er een tegen, maar reden er verkeerd op en leek erg dicht te zijn.

Pff dan komt er dit in je gedachten: Wees in geen ding bezorgd. Best een uitdaging op dqt soort momenten, als je dus niets ziet verschijnen, en als er een lijkt te zijn slecht zichtbaar. Maar het is wel de waarheid. Want op een gegeven moment liet de Nuvi die dingen wel zien, en bleken we langs een station aan de weg te komen. Hèhè de Karl zijn benzine, ik mijn medicatie. Het was pikkedonker ondertussen. Na dit punt, kwamen we weer meer benzine stations tegen, en ben  nog gestopt omdat ik naar de wc moest. Was ergens in België dus, kom op zeg daar kun je Nederlands spreken.  Heb voor Hans wat chips gekocht en we konden verder. Jaja kom je de weg op rechts van een heuse dikbik in de vorm van een bus, en in zijn dode hoek. Wetende dat die naar rechts wilde komen, vaart maken opdat ik hem voorbij was en hij kon gaan. Mogelijk had hij me zien invoegen want alles ging goed.

De Nuvi was ondertussen met de verheugend mededeling gekomen dat we ongeveer om 3.03 uur zouden aankomen... jaja midden in de nacht dus, en in Terneuzen reed ik nog verkeerd ook, dat heb je als je niet op de Nuvi kijkt maar op de wegbewijzering op de weg. 

Wewaren rond 10.00 uur deze morgen vertrokken en dan pas nu thuis. Het was me een monsterrit wel. Maar ik heb het gered. Werd niet moe of zo, soms wat gapen maar mijn alertheid was niet weg. Eigenlijk mag ik best trots op mezelf zijn. Wel met dien verstande, het is dankzij de bescherming van God dat ik het heb kunnen volbrengen. Daar zal ik nog iets verder over uitwijden bij de dag die er  nog niet staat nl dag 16. Duidelijk is dat God ond heeft beschermd, mij zweet heeft gehouden. Dat ik langer door kon rijden dan eigenlijk gewenst was, dit om opmre schieten. Kwamen we eindelijk thuis om ja ja 3.03 uur.

De overheerlijke vakantie eindigen na een monsterrit die nog erger was dan de tweede dag op de heenreis met een glas rode wijn.

We hebben in deze weken, België  en Frankrijk twee maal doorkruist, Portugal één keer en Spanje anderhalf keer. Op,de heenweg helemaal, opmde terugweg alleen het noorden tot aan de Pyreneeën. We hebben genoten van Gods majestueuze Schepping, onderweg en op lokatie. We verlangen ernaar om alles op alles te zetten om volgend jaar weer te gaan maar  nu naar de quinta. Wat meer in de binnenlanden ligt.

Hans vroeg nog of ik het zag zitten om het weer te rijden, kon ik zeggen ja, dat zie ik nog steeds zitten ondanks de frustraties ven de hoeveelheid van files. Hans vond de route via Spanje wat saai worden, en ik vond het mee vallen alleen had gehoopt langs dezelfde weg te komen äls we eerder gereden hadden en dat was niet zo. Via Portugal rijden is des te mooier, maar we zouden volgend jaar dan wel meer de snelwegen gebruiken.

Hans heeft zo hu en dan filmpjes opgenomen die ik nog moet uploaden. Hij weet veelal meer van de omgeving en geschiedenis dan ik, dus is best leuk. 

Deze foto's laten ons thuiskomst zien, het vieren van een monsterrit die volbracht is en een overheerlijke vakantie die we niet snel zullen vergeten.

Bij Dag 16 zal ik nog het een en ander vertellen, want het is dit keer niet ander slag of stoot gegaan. Ik was blij dat mijn linkerkolom genezen was eer ik in Portugal naar boven toe moest rijden met hun hoeveelheden van het haarspeldbochtenwerk.

Moet één  van deze dagen even contact  opnemen met een site van Portugal omtrend een tol van twee poortjes die misgegaan zijn omdat ik dacht oké te zijn met mijn device.  Bleek niet ao te zijn bij die poortjes, dat moet dus juist behandeld worden.

We hebben genoten van Portugal en Spanje, opgeladen en genezen want we kwamen ziek aan en gewond aan.

Alles heeft ook te maken met onze bescherming en leiding van God. Zonder Hem was het allemaal niet zo goed afgelopen als dat het nu is gegaan.

De filmpjes van Hans zal,ik nog uploaden